.comment-link {margin-left:.6em;}
Παρασκευή, Ιούνιος 05, 2009
posted by Η Μικρή Ολλανδέζα at 10:10 πμ


Μιλάνε για μένα σαν να μην ειμαι μπροστά, ρωτάνε για μένα σαν να μην είμαι εδώ, γελανε για μένα όταν λένε αστεία, αναφέρονται σε μένα σαν να μην βρίσκομαι πια εδω.

ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΒΡΗΚΑ:

Είμαι η αόρατη γυναίκα!



 
Τρίτη, Μάρτιος 10, 2009
posted by Η Μικρή Ολλανδέζα at 10:51 πμ

μ'αυτήν την δουλειά εχω τάσεις αυτοκτονίας...

Δεν έχω βρεθεί ξανα σε περιβάλλον που να επικρατεί τόσο έντονα η βλακεία, η προχειρότητα, η υπεροψία και η γυφτιά.

Αναγκάζομαι να συναναστρέφομαι και να μιλάω με ανθρώπους που αν ήταν αλλιώς ούτε τα τζάμια του αυτοκινήτου μου δεν θα άφηνα να μου πλύνουν.

Αναγκάζομαι να απαντώ σε βλακώδεις ερωτήσεις, ειδημόνων χιμπατζήδων σε οιστρο με έντονη δόση απλυσιάς και ύφος μπλαζέ.

Μέχρι και το καράβι μου λείπει εδω μέσα.

Μέχρι και οι περίοδος ανεργίας.

Ακροβατώ ανάμεσα στην λογική που λέει οτι η κρίση που ήρθε ή ερχεται πρέπει να με συγκρατεί και να τιμώ τα λίγα ψωροευρώ που λαμβανω και στην εντονότατη ορμή μου να ανοίξω την πόρτα και να τρέξω προς το σπίτι μου, απένταρη αλλά ξέγνοιαστη.

Οταν πρωτοένοιωσα το κύμα σαπίλας εδω μέσα ασυναίσθητα πήρα ένα xanax και πέρασα την μέρα μου κάπως πιο χαλαρά. Συνειδητοποίησα γρήγορα πως δεν πρέπει να αρχίσω τις εξαρτήσεις για να τα βγάλω πέρα και τρόμαξα με την επιρροή που έχει όλο αυτό απάνω μου.

Τωρα πια προσπαθώ να πολεμήσω τους συνεχείς πονοκεφάλους με "διαλογισμό" και γυρίζω την πλάτη μου βράζοντας, σε οποιονδήποτε υπάρχει γύρω μου.

Η πρώτη φορά που θέλω τόσο απεγνωσμένα να αλλάξει κάτι γρήγορα.

Η πρώτη φορά που είμαι σε τόσο άσχημο αδιέξοδο.

 
Τρίτη, Δεκέμβριος 23, 2008
posted by Η Μικρή Ολλανδέζα at 12:24 μμ

Τελικα πιστευω οτι οι συγκρουσεις ειναι μια απελπισμενη προσπαθεια σωματικης επαφης μεταξυ μας.
Οταν η οικονομικη εξοντωση συναντα την εξατμισμενη libido και ο ερωτας εκπιπτει στην υπαγορευμενη σεξουαλικοτητα η επελθουσα μοναξια διαθλαται σε κλομπς και διαφανες ασπιδες σε μολοτοφ και ροπαλα,σε δολοφονιες και δαιμονες.
Οπου ο ποθος πενθει και η τσεπη αδιεαζει,ερχεται η καταιγιδα της βιας να σαρωσει την θνησκουσα πραγματικοτητα.
Ομολογουμε επιτελους τα αυτονοητα και αποδεχομαστε την αποτυχια μας.
Καιρος του σπειρειν,καιρος του θεριζειν.
Σπειραμε ανεμους,θεριζουμε θυελες.
Ποσο να αντεξει το τσιμεντενιο φραγμα την ορμη της ανθρωπινης αναγκης?
Θελουμε να ονειρευτουμε εστω για ενα δευτερολεπτο!
Θελουμε το αυριο να χαμογελασει εστω μια φορα!
Δεν ξερουμε πως θα γινει αυτο,δεν βαλαμε υποψηφιοτητα για πολιτικοι,ομως το θελουμε.
Να το λαβετε σοβαρα υπ οψιν σας επερχομενοι και αναχωρουντες πολιτευτες.
Δεν θα βρειτε στιγμη ησυχιας και η θωκοι θα καινε σαν τη κολαση.
Θα αναγκαστητε να περπατησετε στα ναρκοπεδια που φτιαξατε και να νοιωσετε το φοβο, τον ιερο φοβο που νοιωθουμε εμεις και τα παιδια μας καθε λεπτο.
Δεν θα ξερετε αν οι σωματοφυλακες σας θα ειναι εκει,και αν τα τζαμια των θωρακισμενων αυτοκινητων σας θα αντεξουν την τρομερη πιεση της ανθρωπινης καθολικης απελπισιας.
Να ετοιμαστητε για να ελλατωσετε τα κερδη σας δραματικα –πρεπει να φανε ολα τα παιδια του κοσμου-ΤΩΡΑ.
Οτι φαγατε φαγατε. 1500000000 αναλωσιμοι κατεβαινουν σε παγκοσμια συνεχη απεργια και βαλτε εκει που ξερετε τα στοκ των αποθηκων σας
Οι μητροπολεις σας με τα χρηματιστηρια σας επιτελους θα πουλανε αερα κοπανιστο η μια στην αλλη.
Και οταν αρχισετε να αυτοκτονειτε ομαδικα,οταν οι εκτελεστες σας θα σας σκοτωνουν,οταν οι αδηφαγες εμετικες υπαρξεις σας θα σαπιζουν απο τη λεπρα που κουβαλατε μεσα σας,μπορει να στειλουμε τους γιατρους διχως συνορα να σας θεραπευσουν στα ραντσα που θα στηθουν στις πλατειες.
Ετσι για λιγη ανθρωπια απεναντι σε οτι χειροτερο και και ευτελεστερο κουβαλαει το ανθρωπινο ειδος.
Υπαρχετε γιατι ακομα υπαρχουν ατομα που ερωτευονται, που αγαπανε και δεν αναγουν το ειναι τους σε προιοντα και τιμες.
Να ετοιμαζεστε!
Και αν κανετε πολεμο να ξερετε οτι δεν θα σταματησουμε οσοι απομεινουμε ζωντανοι μεχρι να σας δουμε στο χωμα.

Χάρης Αρώνης

Αθήνα 20/12/08

 
posted by Η Μικρή Ολλανδέζα at 11:12 πμ

Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά
Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, πρωτοχρονιά
Να με κρατάς αγκαλιά σφιχτά γιατί μου πήρε πολλά το εφτά
εκτός κι αν είπα εγώ το έλα σ' όλα αυτά

Μακάρι να ‘ναι η καρδιά μου ρόδι τυχερό
να στο χαρίσω να στάζει αγάπη ένα σωρό
Στα μαξιλάρια και στο χαλί να ξεχαστώ να μου λες πολύ
Κι ας κάνει ο φόβος κι άλλη τρύπα στο νερό


Να περπατάμε χέρι-χέρι ως το πρωί
Του τραμ οι ράγες κάτι ξέρουν δεν μπορεί
Τα χρόνια φεύγουν, γοργά περνούν και μ’ αναμνήσεις μετά γυρνούν
Μικρά τα ονόματα που όλα τα χωρούν

Να μ’ αγαπάς με τα λάθη μου όλα στη σειρά
Στο σινεμά στο κορμί μου κόλλα τρυφερά
Δεν ειν’ ο κόσμος ιδανικός, για το ταξίδι είναι δανεικός 
Για να ‘χει όνειρα να κάνει ο ενικός


Να μου μιλάς μεσημέρι, βράδυ και πρωί
Στα ξαφνικά, στο μικρό μπλακ άουτ της Δ.Ε.Η.
Και μέχρι να ‘ρθει ξανά το φως, αυτός ο λόγος ο πιο κρυφός
θα δει ν’ ανοίγουμε μια πόρτα στη ζωή

Να μ’ αγαπάς εαυτέ μου σ’ έψαχνα παντού
Κι ενώ ενοχές κι αντοχές μου ‘δίναν ραντεβού
απ’ τα ακριβά μου στα πιο φθηνά κι απ’ τη φωλιά μου στο πουθενά
συναντηθήκαμε στη μέση του καιρού


Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά
Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, πρωτοχρονιά
Να μου μιλάς σιγανά στ’ αυτί γιατί ακούνε την νύχτα αυτή
παλιά μου όνειρα που χρόνια είχαν κρυφτεί

 
Πέμπτη, Δεκέμβριος 11, 2008
posted by Η Μικρή Ολλανδέζα at 12:46 μμ

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που αστυνομικοί «πιστολέρο» έχουν βαρέσει στο ψαχνό. Χαρακτηριστικό άλλωστε ότι τον Δεκέμβριο του 2003 μετά τη δολοφονία του Ηρ. Μαραγκάκη από άντρες του Τμήματος Αστυνομικών Επιχειρήσεων Ρεθύμνου, ο τότε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Διονύσης Γκούσκος, κατά τη διάρκεια συζήτησης σχετικής ερώτησής του στο Κοινοβούλιο, ανέφερε: «Φοβούμαστε ότι το επεισόδιο αυτό δεν είναι ούτε μεμονωμένο ούτε τυχαίο ούτε έγινε από λάθος. Για πολλοστή φορά αστυνομικοί πυροβολούν από πίσω σε πολύ μικρή απόσταση άοπλο νεαρό...» και επισήμανε σε άλλο σημείο: «Εχουμε εβδομήντα νεκρούς την τελευταία περίπου δεκαετία (σ.σ. 1993-2003)». Ενδεικτική, χωρίς να είναι πλήρης, η καταγραφή που ακολουθεί:

* Τον Νοέμβριο του 1980 δολοφονούνται από αστυνομικούς των ΜΑΤ κατά τη διάρκεια της πορείας για την επέτειο του Πολυτεχνείου η νεαρή εργάτρια Σταματίνα Κανελλοπούλου και ο 26χρονος Ιάκωβος Κουμής. Απομονώνουν την πρώτη στη βιτρίνα, στη γωνία Βουκουρεστίου και Πανεπιστημίου, και την χτυπούν με κλομπ αλύπητα -σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής. Με κλομπ συνέτριψαν το κρανίο του Κουμή.

* Τον Αύγουστο του 1985 ο αστυνομικός Νίκος Σταθόπουλος πυροβολεί και σκοτώνει την Αμερικανίδα Κάθριν Τζον Μπουλ, 22 χρόνων, μετά την άρνηση της τελευταίας να γίνει έλεγχος στο αυτοκίνητό της.

* Τον Νοέμβριο του 1985 λίγες ώρες μετά την πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου πέφτει νεκρός στη Στουρνάρη από σφαίρα του αστυνομικού Αθ. Μελίστα ο 15χρονος Μιχάλης Καλτεζάς.

* Τον Φεβρουάριο του 1986 ο 17χρονος Μανώλης Κανδανολέων, που επέβαινε σε κλεμμένο αυτοκίνητο, πυροβολήθηκε στο κεφάλι από τρεις αστυνομικούς.

* Τον Μάρτιο του 1990 στην Πρέβεζα ο αστυφύλακας Γρηγόρης Σπυράκος πυροβόλησε και σκότωσε τον 15χρονο μαθητή Δημήτρη Κίκερη. Το θύμα ήταν παγιδευμένο στην τουαλέτα «βιντεάδικου», που λίγο πριν είχε επιχειρήσει να διαρρήξει.

* Τον Απρίλιο του 1993 ο αρχιφύλακας Ηλίας Σταματόπουλος σκότωσε εν ψυχρώ τον 25άχρονο σερβιτόρο Γιάννη Τζίτζη σε μπαρ.

* Τον Ιανουάριο του 1994 ο αστυνομικός Ευάγγελος Λαγογιάννης σκοτώνει με 4 σφαίρες τον 28χρονο μουσικό Θοδωρή Γιάκα, επειδή αρνήθηκε να σταματήσει σε εξακρίβωση στοιχείων.

* Τον Ιανουάριο του 1996 σε αστυνομική επιχείρηση-σκούπα κατά Αλβανών στη Σκάλα Ωρωπού ο αστυνομικός Διονύσης Καρακάιδος σκοτώνει έναν Αλβανό.

* Τον Ιούνιο του 1996 ο αγροφύλακας Αθ. Μάτος σκοτώνει τον 20χρονο Φαντίλ Ναμπούζι για δύο καρπούζια που πήγε ο τελευταίος να κλέψει.

* Τον Νοέμβριο του 1996 σε «επιχείρηση» της Αστυνομίας έξω από τη Λιβαδειά για τον εντοπισμό φυγόδικου ο αστυφύλακας Δημήτρης Τρίμης πυροβόλησε σχεδόν εξ επαφής και σκότωσε τον 45χρονο Τσιγγάνο Τάσο Μουράτη μπροστά στα μάτια ενός από τα τρία παιδιά του.

* Τον Αύγουστο του 1998 στον Πειραιά ο ανθυπαστυνόμος Δημήτρης Τσαγκράκος πυροβόλησε και σκότωσε τον 26χρονο Ηλία Μέξη έξω από το τμήμα Μεταγωγών επειδή δεν σταμάτησε σε σήμα του για έλεγχο.

* Τον Οκτώβριο του 1998 στο κέντρο της Θεσσαλονίκης ο ανθυπαστυνόμος Κυριάκος Βαντούλης σκότωσε τον 17χρονο Γιουγκοσλάβο μαθητή Μάρκο Μπουλάτοβιτς, ο οποίος επισκεπτόταν με συμμαθητές του την Ελλάδα.

* Τον Φεβρουάριο του 2000 στη Λούτσα ο υπαστυνόμος Θοδωρής Χαλουλάκος πυροβολεί αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν τέσσερις νέοι, επειδή όπως είπε «τους θεώρησε ύποπτους για διακίνηση ναρκωτικών». Η σφαίρα καρφώθηκε στη σπονδυλική στήλη του 18χρονου μαθητή Σωτήρη Κατσιώτη και τον άφησε παράλυτο.

* Τον Μάρτιο του 2000 στην Ανω Πόλη Θεσσαλονίκης ο 18χρονος ομογενής από την πρώην ΕΣΣΔ Νικόλαος Λεωνίδης έπεσε νεκρός από τα πυρά του αστυνομικού Γιώργου Ατματζίδη, γιατί δεν σταμάτησε σε σήμα για έλεγχο.

* Τον Οκτώβριο του 2001 στο Ζεφύρι ο αστυφύλακας της Αμεσης Δράσης Γ. Τυλιανάκης πυροβόλησε στο κεφάλι τον αθίγγανο Μαρίνο Χριστόπουλο, 21 ετών, επειδή δεν σταμάτησε σε μπλόκο.

* Τον Νοέμβριο του 2001 στην πλατεία Αμερικής ο αστυφύλακας Γιάννης Ριζόπουλος πυροβόλησε στο κεφάλι τον 20χρονο Αλβανό Σεντγκάκ Σελνίκου μέσα σε καφετέρια, όταν απείλησε με μαχαίρι τον ίδιον και άλλους τέσσερις συναδέλφους του που είχαν ήδη προτεταμένα τα όπλα τους.

* Τον Δεκέμβριο του 2003 ο 22χρονος Ηρακλής Μαραγκάκης πυροβολείται στο κεφάλι από άνδρες του Τμήματος Αστυνομικών Επιχειρήσεων Ρεθύμνου, γιατί το αυτοκίνητο που επέβαινε μαζί με δυο άλλους νεαρούς δεν σταμάτησε για έλεγχο. Μ.Δ.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 08/12/2008

 
Πέμπτη, Δεκέμβριος 04, 2008
posted by Η Μικρή Ολλανδέζα at 12:07 μμ


Μια αφιέρωση στους φίλους που χαθήκανε.

γιατι καμιά φορά κάτι σου παίρνει τα μυαλά... 

 
Τρίτη, Οκτώβριος 14, 2008
posted by Η Μικρή Ολλανδέζα at 1:25 μμ

Πως φτάσαμε

απο'δω:




Εδώ:




Το θαύμα της ζωής
ειναι όντως θαύμα...
 
Παρασκευή, Ιούνιος 27, 2008
posted by Η Μικρή Ολλανδέζα at 1:39 μμ

Σε κάνα μηνάκι γεννάμε.

Η ανασκόπιση των εβδομάδων απουσίας μου θα σε απογοητεύσει...
Ταλαιπωρία, ταλαιπωρία, ταλαιπωρία.
Γιαυτό δεν θα αναλωθώ σε λεπτομέρειες.
Ας πούμε απλώς οτι μια τέτοια κοιλιά αξίζει επιδότησης....
Σκορτσιανίτη τρέμε! κινγκ κόνγκ τρέμε!
Έρχεται το νέο μοντέλο να σας επισκιάσει!!!

Δεν ξέρω αν θα προλαβαίνω να γράφω. Και θα μου πεις: και τώρα που προλάβαινες ξεσκίστηκες στα ποστ! Ε δίκιο έχεις.

Απλώς χρωστάω ένα "γειά" μέχρι την επόμενη φορά που θα μιλήσουμε.

Να με χαρακτηρίζει κι η ξαδέρφη "απότιστο κήπο" δικαίως!!!

Φιλάκια ρουφηχτά και καλό καλοκαίρι αγάπες μου :):):):)