forum

Δεν ξέρω τι θα ΄κανα αν το μικρό μου είχε κάποιο διαγνωσμένο σοβαρο πρόβλημα, είχα μεγάλους φόβους στην εγκυμοσύνη δεν το κρύβω, αλλά ευτυχώς για μενα όλα πήγαν καλά.
Αυτό που ξέρω είναι πως το αν και το πως αντιλαμβάνεσαι το εμβρυο σου ώς οντότητα είναι θέμα γαλουχίματος και μεγαλώματος.

Πολλές απο εμάς μεγάλωσαν σε θρησκευτικές οικογένειες και άλλες σε λιγότερο ή καθόλου. Θεωρώ απλώς οτι αυτές απο εμάς που δεν επηρεάστηκαν απο θρησκευτικά πιστεύω στην παιδική τους ηλικία έχουν πιο αντικειμενική άποψη ώς ενηλικες.
Συγχωρέστε με γιαυτό αλλά κάποια βιώματα μας ώς παιδιά μας ακολουθούν και μας επηρεάζουν ως το θάνατο πολλές φορές χωρίς να μας αφήνουν επιλογή να αλλάξουμε δρόμο.
Η θρησκεία για μένα -μετά απο αρκετό ψάξιμο προσωπικό- δεν είναι τίποτα παραπάνω απο δεκανίκι για όλους τους ανθρώπους που έχουν πιστεψει σ'αυτήν. Δεν υποτιμώ κανέναν και δεν απευθύνομαι σε κανέναν. Την γνώμη μου λέω.
Απλώς εκτιμώ πως ο άνθρωπος που συνειδητά μπορεί να εξηγήσει, να επιλεξει, να επωμιστεί και να στηρίξει τις επιθυμίες του δεν χρειάζεται κανενός είδους "θεία" παρουσία.

Η πίστη στον ίδιο τον άνθρωπο, η καθαρή καρδιά και η ανοιχτή ματιά αρκούν για να μπορεί ο καθένας μας να ζήσει πλήρης. Ολα τα ανεξήγητα του κόσμου δεν είναι απαραίτητο να εξηγηθούν ούτε με τον θεο και τον αλλάχ αλλά ούτε και με την ψυχρή επιστήμη. Ερχεται πάντα το πλήρωμα του χρονου και δίνονται απαντήσεις για όλα. Μπορεί εμείς να μην ζήσουμε να δούμε να λύνεται το μυστήριο της υπαρξης αλλά σίγουρα κάποτε θα λυθεί.
Σκεφτείτε τι δεν 'ξέραν οι άνθρωποι πριν απο 1000 χρόνια και τι ξέρουν τώρα...

Μέχρι τότε ο καθένας μας ας βρίσκει τον καλύτερο δυνατο τρόπο να γαληνεύει την ψυχή του και να νιωθει ασφαλής.

Και βέβαια υπάρχει πάντα η αγάπη, η καθαρή, μεγαλιώδης, ανιδιοτελής αγάπη.