pleased to make your acquaintance,ma'am

Χθές συναντήθηκα με έναν παλιόφιλο που είχα να δω χροοοοονια.

Ειναι απο αυτές τις περιπτώσεις που έχεις χαθεί μια τετραετία, μιλάς που και που και πάντα λες "αντε, να πιουμε και κάναν καφέ" αλλά αυτό ποτέ δεν κανονίζεται.

Χθες λοιπόν, τον πέτυχα σ'εναν ιστότοπο, είπαμε μια καλημέρα και μετά απο μιά ωρα βρεθηκαμε στο μοναστηράκι να πίνουμε ούζα.

Ο φίλος μου, μια χαρά. Σχεδόν όπως ακριβώς τον θυμόμουν (ευτυχώς ο κώδικας δεν είχε χαθεί). Η έκπληξη ήταν η κοπέλα του.
Μια γλυκιά, πανέμορφη και πολύ πολύ συμπαθητική κοπελιά.
Λέω έκπληξη, όχι γιατί απαξιώνω τον φίλο μου, ίσα-ίσα, δεν είχα δεί ποτέ σημάδια μαλακίας στις επιλογές του(τουλάχιστον όχι κραυγαλέα :Ρ). Ολες οι κοπελες που είχα δει δίπλα του ήταν φαρ φρομ αντιπαθητικές. Απλώς επειδή το αντρικό φύλο με έχει συχνα απογοητευσει και έχω μάθει πως τα αγόρια έχουν "ποταπά' κριτιρια στην επιλογή συντρόφου, περίμενα σχεδόν τα πάντα...

Εχω ξαναπεί οτι ένας απο τους λόγους που εκτιμάς λιγότερο ή περισσότερο έναν άνθρωπο είναι και το ποιον/ποιαν διαλέγει να έχει δίπλα του. Και σ'αυτήν την περίπτωση εκτίμησα λίγο παραπάνω τον Μανο.
Εχω ακούσει και ίσως έχω πει κιόλας οτι είναι δύσκολο μια γυναίκα να συμπαθήσει ειλικρινά μια άλλη γυναίκα. Αλλά ουσιαστικά δεν το πιστευω. Όταν έχεις απένταντί σου ένα άνθρωπο έξυπνο, συμπαθή και οι δύοδοι επικοινωνίας δεν μπλοκάρονται απο μικρότητες και κόμπλεξ τότε το φύλο δεν μπαίνει στη μέση. Εκτός αν τα κόμπλεξ και οι μικρότητες ξεκινούν απο την δικιά σου μεριά :)

Καλα να'στε ζευγαράκι. Εύχομαι το καλύτερο για την προσπάθειά σας να βρείτε τον παράδεισο!


Υ.Γ.Ασχετο αλλά πόσα χρόνια θα περάσουν μέχρι να σταματήσει να μ'απογοητευει ο πατέρας μου ή πόσα χρόνια θα περάσουν ωστε ακόμα κι αν το κάνει να πάψει να με νοιάζει;