Τα του Καίσαρος

Πελάγωσα.
Μετά από χρόνια που επέπλεα και την έβγαλα καθαρή, έφτασα σήμερα, στην απόλυτη στεριά να το πάθω.

Ισως φταίνε οι κακές παρέες.

Γνώρισα νέο κόσμο, στο 'πα;
Καινούργιες φιλενάδες που νιώθω την ανάγκη να καλοσωρίσω:


Η Θάλεια.
Η ανθρωπόμορφη θεότητα, προστάτιδα της ευπρεπούς και κόσμιας ευθυμίας.
Το όνομά της προήλθε από το ρήμα θαλλέω - Θαλλώ, που σημαίνει βλαστάνω άφθονα, ανθίζω πλούσια, ευδοκιμώ. Το ουσιαστικό θαλλός σήμαινε ο κάθε νέος κλώνος, κοινώς βλαστάρι. 

Η "ολίγον έγκυος" λοιπόν που παρ'ολιγον να βλαστήσει, να ανθήσει πλούσια, να ευδοκιμήσει. 

 

Η Μαρία
Η άσπιλη παρθένος. Η παναγία της αγνότητας, του πλατωνικού έρωτα, του μη-έρωτα. Η Σαϊντά.
Η εκλεκτή και πανέμορφη κόρη που έγινε η μητέρα των Αγίων και κράτησε αναμμένη την φλόγα της πίστης . Η Κεχαριτωμένη.  Ιδιαίτερη θέση κατέχουν οι λεγόμενοι «χαιρετισμοί» προς την Παναγία που προηγούνται της εορτής του «Θείου Πάθους».

 

Η Βαϊα
Η γυναίκα-θάμνος. Η Δάφνη που γίνεται στεφάνι και στεφανώνει νικηφόρα κεφάλια. Η άκαρπη γυναίκα με τις θεραπευτικές ιδιότητες. Στην αρχαία Ελλάδα και Ρώμη ήταν φυτό αφιερωμένο και στο θεό Ασκληπιό (το θεό της Ιατρικής). Στην νεώτερη Ελλάδα χρησιμοποιείτε για να θεραπεύσει διάφορα συμπτώματα κυρίως από γιατρούς με εναλλακτικές ανησυχίες.

 


Αυτές οι γυναίκες άλλαξαν την ζωή μου.
Να'ναι καλά που με ξύπνησαν απ'τον λήθαργο των τελευταίων χρόνων.
Να'ναι καλά που μου δίνουν την ευκαιρία για ένα νέο ξεκίνημα.