Θα με δικάσει

Ένα τραγούδι - αναφορά στην μικρασιατική καταστροφή. Μέσα από εικόνες/στίχους τόσο ζωντανές, που ακόμα κι αν δεν έχεις καμιά όρεξη, σε συνδέει άμεσα με τον θάνατο και την καταστροφή, αρκεί μόνο να γεννήθηκες εδώ γύρω.

Η Μπέλλου, στην 1η ερμηνεία, είναι σαν να τραγουδάει ο ίδιος θάνατος όπως πολύ εύστοχα είπε ο Ευγένιος Αρανίτσης ("Κατ' ουσίαν, η Σωτηρία δεν τραγουδούσε σαν τον θάνατο αλλά σαν νεκρή").

Θα με δικάσει ο κούκος και τ' αηδόνι
μα στην Αγιάσο σταυρουδάκι μου χρυσό
τις νύχτες που θα πέφτει άσπρο χιόνι
οι Τσέτες θα κρεμάνε το Χριστό

Ο Μπουρμπούλης επιλέγει ο θύτης να έχει όνομα και ιδιότητα ενώ το θύμα να είναι απροσδιόριστα μεγαλειώδες άρα και πιο υψηλό από τον θύτη.  



Τελευταία το θυμήθηκα με την Σαββατιανού που όχι μόνο μ'αρεσε η ερμηνεία της αλλά κλαίω σχεδόν 2 φορές την εβδομάδα, κάθε βδομάδα, που την ακούω "αναγκαστικά".

Στον ουρανό που κάναμε ταβάνι
δε βλέπουμε τις νύχτες ξαστεριά
κουρσάροι, Φράγκοι, Βενετσιάνοι
μας πούλησαν για γρόσια και φλουριά

Εδώ με μαυρίζει πολύ. Φέρνει ουσιαστικά την πραγματικότητα στο προσκήνιο. Χωρίς ελπίδα, στο πουθενά, χωρίς αγωνία μεν αλλά ούτε και μοιρολατρικά. Απλώς η πραγματικότητα, ωμή.



Στον τελευταίο στίχο "βλέπεις" :

Στην Τροία μεγαλώνουνε τα στάχια
και στην Αγιάσο σε μιαν έρμη εκκλησιά
ζωγράφισε ο Θεόφιλος με αίμα
το χάρο να φοράει θαλασσιά



Πολύ θανατικό, το ξέρω. Αν και για κάποιο λόγο εμένα μου φέρνει τελικά λύτρωση. Μάλλον ο Θεόφιλος στο τέλος μου μοιάζει να "ελέγχει" την καταστροφή, με την μεταφορά της θαλασσιάς περιβολής τους θανάτου. Με αίμα μεν αλλά δεν είναι πια κόκκινη η θάλασσα.

Δεν υπάρχει κατακλείδα στην ανάρτηση. Απλώς μια διαπίστωση. Η ιστορία μπορεί να σου μιλήσει από πολλές μεριές αρκεί να θες ν'ακούσεις, ακόμα και με την καρδιά.

14 σχόλια:

κανενας είπε...

Ο άνθρωπος έχει εξουσία στον θάνατο ,και αυτή η εξουσία του δίνεται από την στάση που κρατάει απέναντι του κοιτώντας τον στα μάτια.
Τα σέβη μου !

Η Μικρή Ολλανδέζα είπε...

Before us great Death stands
Our fate held close within his quiet hands.
When with proud joy we lift Life’s red wine
To drink deep of the mystic shining cup
And ecstasy through all our being leaps—
Death bows his head and weeps.
Rilke

Ανώνυμος είπε...

καλημερα γυριστρουλα

6 ψυχές to go (η μια ειναι δικη σου)

Η Μικρή Ολλανδέζα είπε...

Ανώνυμε στείλε μου το μεηλ σου, δεν θα το δημοσιεύσω. Θέλω να μιλήσουμε.

Ανώνυμος είπε...

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές—
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις.

Γ.

Ανώνυμος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Η Μικρή Ολλανδέζα είπε...

Σωστά λύκε μου. Εν αρχή ην ο Αλεξανδρινός.

Γυριστρουλα είπε...

Πολλοι λυκοι μαζευτηκαν εδω μεσα....Εξαιρετικο πεδιο δρασης για τις μικρες αιμοβορες κοκκινοσκουφιτσες!

κανενας είπε...

Κάνα καλσόν μην σκίσεις πρόσεχε

Η Μικρή Ολλανδέζα είπε...

Αυτός Γυριστρούλα είναι από τους πολυυυυυ παλιούς. Παλιόλυκος :P

Κανένα καλσόν, Κανένα;

κανενας είπε...

Θελω να τονίσω την Ελλειψη ανδρισμου , τονίζοντας τα καλσόν.

Η Μικρή Ολλανδέζα είπε...

κι εγω κάνω λογοπαίγνια

Γυριστρούλα είπε...

εγω για τον αλλον ελεγα Μικρη μου που θελει την ψυχουλα 'μ...

Η Μικρή Ολλανδέζα είπε...

λύκος κι αυτός;
ε πολλοί όντως!

Από το Blogger.

Disclaimer

I would like to apologize to anyone I have not offended. Please be patient. I will get to you shortly.

Φίλοι και γνωστοί

Αρχείο

Αναγνώστες

Follow by Email

eXTReMe Tracker






.